نعره های بی امونم  گوش اسمون رو کر کرد

مگه فریادمو نشنیدکه داره در میشه برگرد

ای به گوشش برسونین کسی جز من نمی تونه

کوله بار غصه هاشو روی دوشش بکشونه

این همه پیغوم و پسغوم می فرستم که بدونه

داره دلواپسی دنیامو به اتیش می کشونه

من که جاشو پر نکردم شاید اصلآ نمیدونه

ای به گوشش برسونین یکی اینجا نگرونه

نمی تونم بی تفاوت رو گذشته پا بذارم

اون که پاره ی تنم بود چه جوری تنهاش بذارم